عشق رقص زندگی است
چشم.چشم دو ابرو.نگاهه من به هر سو. پس چرا نیستی پیشم؟نگاه خیس تو کو؟ گوش گوش دوتا گوش دو دست باز یه آغوش بیا بگیر قلبمو یادت مارو فراموش چوب چوب یه گردن جایی نری تو بی من دق میکنم می میرم اگه تو دور شی از من دست دست دو تا پا یادتو مونده اینجا یادت میاد که گفتی بی تو نمیرم هیچ جا من من یه عاشق همون مجنون سابق تو تو یه معشوق مثل لیلی ومجنون اگه گریه شود با من هم آغوش اگر خنده شود از من فراموش تو را هرگز نخواهم رد فراموش آبی تر از انم که بی رنگ بمیرم از شیشه نبودم که با سنگ بمیرم شاید که خدا خواست که دلتنگ بمیرم عاشقش بودم عاشقم نبود وقتی عاشقم شد که دیگه دیر شده بود حالا می فهمم که چرا اول قصه ها میگن یکی بود یکی نبود ******* تو حس جستجویم بودی ای عشق غزل پرواز کویم بودی ای عشق بزن از با تو بودن حرفی همیشه ارزویم بودی ای عشق سلام بهونه قشنگ من برای زندگی آره بازم منم همون دیوو نه ی همیشگی فدای مهربونیات چه می کنی با زندگی دلم برات تنگ شده بود این نامه رو واست نوشت ابرا همه پیش منه اینجا هوا پر ازغمه از غصه هام هر چی بگم جون خودت بازم کمه دیشب دلم گرفته بود رفتم کنار اسمون فریاد زدم یا تو بیا یا منو پیشت برسون فدای تو نمی دونی بی تو چه دردی کشیدم حقیقته راسش بگم به آخر خط رسیدم نمی دونی چقدر تنگ دلم برای دیدنت برای مهربونیات نوازش وبوسیدنت من میدونم همین روزا عشق من از یادت میره بعدش خبر می دن بیا که دوستت داره میمیره یادت میاد گریه هاموریختم کنار پنجره دادکشیدم تورو خدا نامه بده یادت نره تا که بودیم نبودیم کسی کشت ما را غم بی هم نفسی تا که رفتیم همه یار شدند تا که مردیم همه بیدار شدن قدر ائینه بدانید در آن لحظه که هست نه در آن لحظه که اقبال شکست شبی از پشت یک تنهایی غمناک وبارانی تو رابا لهجه ی گل های نیلوفر صدا کردم. تمام شب برای با طراوت ماندن باغ قشنگ آرزوهایت دعا کردم پس از یک جستجوی نقره ای در کوچه های آبی احساس،تورااز بین گل هایی که در تنهایی روییده باحسرت جدا کردم. تودر پاسخ ابی ترین موج تمنای دلم گفتی دلم حیران وسرگردان چشمانی ست رویایی ومن تنها برای دیدن زیبایی آن چشم تورا در دشتی از تنهایی و حسرت رها کردم همین بود اخرین حرفت ومن بعد از عبور تلخ وغمگین حریم چشمانم را به روی اشکی از جنس غروب ساکت ونارنجی خورشید باز کردم نمیدانم کجا تا کی،نمیدانم چرا خطا کردم و تو بی آنکه فکر غربت چشمان من باشی،نمیدانم کجا تا کی برای چه،ولی رفتی وبعد از رفتنت باران چه معصومانه می بارید وبعد از رفتنت رسم نوازش در غمی خاکستری گم شد وگنجشکی که هر روز از کنار پنجره با مهربانی دانه بر می داشت بالهایش غرق در اندوه وغربت شدوبعد از رفتنت آسمان چشمانم جنس باران بود وبعد از رفتنت انگار کسی می گرید...... بی تو آتش اضطرابم می دهد بی تو تنهایی عذابم میدهد بی تو بارانی ترین لحظه ها سوی فرسایش شتابم میدهد نو بهار عشق در خاک ظهور با شقایق ها جوابم می دهد خواهش چشمان خشکم را ببین شعله بر رویای خوابم می دهد فکر می کردم حضورت تا ابد جرعه جرعه آفتابم می دهد کوچه باغ شهر دل تاریک وسرد هرم نورت التهابم میدهد این غروب آبی نیلوفری مثل پیچک پیچ وتابم می دهد باز آیا دستان تو وعده ی رویای آبم می دهد؟؟؟ من آهنگ غریب روزگارم غمی در انتهای سینه دارم تمام هستی ام یک قلب پاک است که آن را زیر پایت می گذارم سلام به همه ی دوستان گلم امیدوارم شاد وسلامت باشید از اینکه تواین مدت نبودم ونتونستم بهتون سر بزنم واقعا شرمندم و از همتون معذرت میخوام فرارسیدن سال نو وبهاری دیگر را به همه عزیزانم تبریک عرض میکنم امیدوارم سال خوبی رو در پیش داشته باشید من تعطیلات دارم میرم سفر امیدوارم شما هم تعطیلات خوبی رو داشته باشید وبه همتون خوش بگذره مخصوصا دانش اموزان (مثل من)ودانشجویان براتون چندتا عکس و کارت پستال بهار ونوروز گذاشتم امیدوارم خوشتون بیاد نظر یادتون نرهههههههههه بقیه تو ادامه مطلب همه چیز در مورد اسپندار مزگان ایرانیان باستان به هر روز نامی خاص را اختصاص داده بودند و هرگاه نام روزو نام ماه یکسان می شد در آن روز جشنی برپامی کردند. در ایران باستا یا اسفند نام ماه یکسان می شده است جشن اسپندارمزگان یا اسفندگان را برپا می کردند که براساس تقویم جدید این روز مطابق با 29 بهمن ماه کنونی است . اسپندارمز نام چهارمین امشاسپند و به معنای پاک و مقدس است. همچنین در باورهای ایرانی نسل بشر و نخستین زن و مرد جهان به نام مشی و مشیانه از ریشه ی دوگانه ی گیاهی به نام مهرگیاه در سپندارمز، مادر نسل بشری دانسته می شده است. امشاسپند سپندارمذ، نگهبان و ایزدبانوی زمین و نشانی از باروری و زایش است. از این روز می توان با نام روز عشق نیز یاد کرد زیرا که در ایران شاید انتخاب زمین به عنوان نمادی از عشق به آن دلیل باشد که زمین به انسان بخشش می کند بی آنکه از انسان چیزی را دریافت نماید. همچون عشق که در مفهوم آن انتظار داشتن راهی ندارد. چون در ایران باستان زن و زمین دارای اهمیت ویژه ای بوده است به روز پنجم هر ماه نام این ایزد یعنی اسپندارمز را اختصاص داده اند در ایران باستان در این روز مردان به زنان خود هدیه های داده و آنان را بر تخت پادشاهی می نشاندند. در این رو که از آن به عنوان روز زن و مادر هم پاد شده است جشن برپا کرده و همگان هدیه داده و هدیه می گرقته اند. می توان بخشی از اوستا را نقل کرد آن هنگام که بیان می کند: بین کسی که عا شق شده و کسی که تنها شخصی را دوست دارد تفاوت هایی است. نکات زیر به شما کمک خواهند کرد تا این تفاوت را درک کنید. ۱. هنگام دیدن کسی که عاشق او هستید تپش قلب شما زیاد شده وهیجان زده خواهید شداما هنگامی که کسی را می بینید که آن را دوست دارید احساس سرور وشادمانی می کنید. ۲. وقتی معشوقه شما گریه می کند شما نیز گریه خواهید کرد و اما در مورد کسی که دوستش داریدسعی بر آرام کردن او می کنید. ۳. وقتی در کنار معشوقه خود هستید نمی توانید هر آنچه را در ذهن دارید بیان کنید امادر مورد کسی که دوستش دارید شما توانایی آن را دارید. ۴. در مواجه شدن با کسی که عاشقش هستید خجالت می کشید ویا حتی دست پای خود را گم می کنید اما در مورد فردی که دوستش دارید راحت تر بوده توانایی ابرازوجود خواهید داشت. بقیه تو ادامه مطلب...... چقدر سخته تو چشمای کسی که تموم عشقت رو ازت دزدیده وبه جاش یه زخم همیشگی رو به قلبت هدیه داده زل بزنی وبه جا ی این که لبریز از کینه ونفرت بشی حس کنی که هنوزم دوسش داری..... چقدر سخته دلت بخواد سرتو باز به دیواری تکیه بدی که هزار بار زیر آوار غرورش همه ی وجودت له شده..... چقدرسخته تو خیالت ساعت ها باهاش حرف بزنی اما وقتی دیدیش هیچی جز سلام نتونی بگی........ چقدر سخته وقتی پشتت بهشه دونه های اشک گونه هاتو خیس کنه اما مجبور بشی بخندی تا نفهمه که هنوزم دوسش داری...... چقدر سخته گل آرزوهات رو تو باغچه ی دیگری ببینی هزار بار تو خودت بشکنی و اون وقت آروم زیر لب بگی: ( گل من باغچه ی نو مبارک) لب های هنری و زیبا برای دیدن ادامه ی عکس ها روی ادامه مطلب کلیک کن نظر یادت نرههههههههههههههه ای کاش گل بودی ومن از باغ می چیدمت یا طلوعی بودی واز پنجره می دیدمت ای کاش چشمانت ضریحی داشت چون رنگین کمان هر وقت باران می گرفت از دور می بوسیدمت تا به امروز به این مرگ نمردست کسی کاش می شد به تو گفت که تو تنها سخن عشق منی کاش می شد به تو گفت از برای دل غمگین منی تو نرو دور نشو از بر من تا که در گیر نباشد دل من کوه با نخستین سنگ ها آغاز شد وانسان با نخستین درد ومن با نخستین نگاه تو آغاز شدم شبی از سوزدل گفتم قلم را بیا بنویس غم های دلم را قلم گفتا برو بیمار عاشق ندارم طاقت این بار غم را دراوج زیبایی بانگاهم به گل گفتم از تو زیبا تر چیست؟ گفت زندگی زندگی کردم دیدم زیباست اما بی وفا به زندگی گفتم از تو زیباتر چیست؟ گفت عشق عاشق شدم دیدم زیباست اما می سوزاند به عشق گفتم این چه رسمی است؟ از تو زیباتر کیست؟گفت دوستی (یاری جستم ودر اوج زیبایی ها غرق شدم) به نام نابود کننده ی نامردی ها مدت هابود با او دوست بودم خیلی دوسش داشتم همیشه در همان پارک با هم قرار می گذاشتیم وامروز نیز یکی از آن روز ها بود درکنار هم نشسته بودیم که گفت:اگر چشماموداشتم و می تونستم تورومثل بقیه آدما ببینم همیشه در کنارت می موندم . آره نابینا بود ولی من همین جوری نیز دوسش داشتم .اما بارها بارها این جمله را به من گفته بود.چندی گذشت که از بیمارستان به او خبر دادند اهدا کننده ای پیدا شده که می خواهدچشمانش را به او اهدا کند. خوشحال وشادمان روانه بیمارستان شد.عمل به خوبی انجام شد و روز ملاقات فرا رسید. بادسته گلی زیبا به دیدنش رفتم در همان پارک همیشگی صدایش کردم برگشت ومرا دید گفتم:(من همیشه دوست داشتم اما حالا که چشمات رو به دست اوردی حاضری کنارم بمونی؟)گفت :(چی؟تو کوری؟من هیچ وقت نمی دونستم چطور انتظار داری با یک کور بمونم ؟ تو حتی نمی تونی منو ببینی.) گل از دستم افتاد اما گویی او برگشته و می رفت که صدایش کردم برگشت وبه او گفتم: (پس حداقل مواظب چشمانم باش) اگر دلت لبریز غم بود گزارت بر مزار کهنه ام بود بگو این بی نصیب تحفه در خاک یک روزی عاشق دیوانه ام بود
تورا به جای کسانی که نشناختم دوست می دارم تورا به جای تمام روزگارانی که نمی زیستم دوست می دارم برای خاطر برفی که آب می شود وعطر نان گرم تورا برای دوست داشتن دوست می دارم تورا به جای همه ی کسانی که دوست نمی دارم دوست می دارم هیچ کس ویرانیم را حس نکرد در میان خنده های تلخ من گریه ی پنهانیم را حس نکرد آنکه با آغاز من مانوس بود لحظه ی پایانیم را حس نکرد ولی گنجشک ها جدی جدی می میرن آدما شوخی شوخی به هم زخم می زنن ولی قلب ها جدی جدی می شکنن تو شوخی شوخی به من لبخند زدی ولی من جدی جدی عاشقت شدم عزیزم شوخی شوخی تنهام نذار من جدی جدی بی تو می میرم 
تقصیر کسی نیست که اینگونه غریبم 
ادامه مطلب
اینک زمین را می ستاییم؛
زمینی که ما را در بر گرفته است.
ای اََهوره مَزدا !
زنان را می ستاییم.
زنانی را که از آن ِتو به شمار آیند
و از بهترین اَشَه برخوردارند، می ستاییماوستا یسنا ۳۸- بند ۱.
جشن عشق ورزی در فرهنگ غرب نیز با نام ولنتاین برگزار می شود. که
همگان داستان آن را به خوبی می دانند. تمام روز های عمر را باید با عشق
گذراند، و به پاس اهمیت عشق روزی را به عنوان نماد آن بر می گزینیم.و چه
خوب است که نماد عشق قدمتی داشته باشد به بزرگی مفهوم عشق. هم
چون اسپندارمزگان با بیش از سه هزار سال قدمت.
دوستان می توان در روز ولنتاین هدیه داد و هدیه گرفت ولی چه خوب است
که در کنار آن اسپندارمزگان را نیز برگزار کنیم. این روز را نیز به هم تبریک
گفته و شاخه گلی هدیه دهیم.
ادامه مطلب
ادامه مطلب
ا
| Design By : Night Skin |
bia2asalak_2009
